Είναι καιρός για μια σοβαρή συζήτηση στο θέμα της ανακούφισης χρεών. Χρειαζόμαστε ένα είδος «κυπριακή σεισάχθεια».

 

Αυτό δεν έγινε μόνο στην αρχαιότητα. Γίνεται σε πολλές περιπτώσεις κρίσεων χρέους.

Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι πρέπει να δοθεί ευκαιρία να επαναδιαπραγματευθεί κάποιος το χρέος του. Το πρόσφατο παράδειγμα από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι κανείς δεν πληρώνει δόσεις στην κατοικία του, που ξεπερνούν το 31% του εισοδήματος του. Αρά πρέπει να διορθωθούν τα χρέη για να υπάρχει αυτό το όριο. Εάν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με μείωση των επιτοκίων, (κάτι το οποίο όμως τώρα μπορεί να γίνει, εφόσον τα καταθετικά επιτόκια είναι χαμηλά και οι τράπεζες μπορούν να πλησιάσουν αυτό το όριο και στα δανειστικά επιτόκια) μπορούν να επεκτείνουν το χρόνο του δανείου ή να καταλήξουν σε κούρεμα μέρους του δανείου. Αυτοί οι τρείς παράμετροι αποτελούν μέρος της λύσης και με αυτές τις παραμέτρους θα προστατευτούν πολλές πρώτες κατοικίες. Δεν είναι σύνθημα η προστασία της πρώτης κατοικίας. Διευκολύνεις τον ιδιοκτήτη μειώνοντας τα επιτόκια για να υπάρχει ένα όριο του τι πληρώνει, επεκτείνοντας το χρόνο και ενδεχόμενη διαγραφή μέρους του χρέους.

Αυτό φυσικά αφορά όσους έχουν ένα σταθερό εισόδημα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είχαμε μεγάλες υπερβολές στην Κύπρο. Τα κυπριακά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν τα υψηλοτέρα ποσοστά χρέους στην Ευρώπη.

 

(Η πλήρης συνέντευξη μου στην εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ της Κυριακής.)

Advertisements